Kaseta vs Otter — i kiedy Otter jest lepszym wyborem

Otter i Kaseta zamieniają mowę w tekst i mniej więcej na tym podobieństwo się kończy. Otter to usługa w chmurze zorganizowana wokół spotkań i ludzi na nich: nagrywasz albo wgrywasz plik, dźwięk jest przetwarzany na infrastrukturze Ottera, a transkrypcja mieszka na Twoim koncie, gdzie sięgnie po nią przeglądarka, telefon albo współpracownik. Kaseta to dyktafon na iPhone’a, który transkrybuje na samym telefonie — bez serwera z tyłu i bez konta z przodu.

Ta różnica przesądza niemal o wszystkim na tej stronie, łącznie z fragmentami, w których wygrywa Otter.

Krótka wersja

• Wybierz Ottera, jeśli transkrypcja to wspólna praca: spotkania, archiwum zespołu, oznaczanie mówiących, bot chodzący na rozmowy za Ciebie, dostęp z laptopa.
• Wybierz Kasetę, jeśli nagranie jest Twoje: dyktowanie, wywiady, wykłady, rozmowy z klientami — wszystko, gdzie problemem jest samo wysłanie pliku albo licznik minut.
• W oderwaniu od kontekstu żadne nie transkrybuje lepiej. Są zbudowane do innych pokojów.

Co potrafi Otter, a czego nie potrafi Kaseta

To jest ta uczciwa część i jest dłuższa, niż strona o konkurencji zwykle sobie pozwala.

• Bywa na spotkaniach, na których Ciebie nie ma. Asystent Ottera dołącza do zaplanowanej rozmowy i wraca z transkrypcją. Nic, co działa na telefonie w kieszeni, tego nie zrobi, a dla wielu osób to cały powód istnienia abonamentu.
• Rozdziela mówiących. Otter pokazuje, kto co powiedział, i pozwala nadać głosom nazwy. Kaseta daje jedną transkrypcję ze znacznikami czasu i dziś bez oznaczania mówiących. W wywiadzie we dwoje da się bez tego żyć; na spotkaniu w sześć osób nie.
• Jest wspólną przestrzenią pracy. Współpracownicy otwierają tę samą transkrypcję, komentują ją i przeszukują wszystko, co zespół kiedykolwiek nagrał. Transkrypcje Kasety leżą na jednym telefonie, a udostępnienie oznacza wyeksportowanie pliku i wysłanie go.
• Przeszukuje wszystko i zewsząd. Transkrypcje są na serwerze, więc jedno wyszukiwanie obejmuje ich lata z dowolnego urządzenia, które masz akurat w ręce. Kaseta przeszukuje to, co jest na tym iPhonie.
• Nie jest tylko na iPhone’a. Otter działa w przeglądarce i na Androidzie. Kaseta to aplikacja na iPhone’a i tyle — jeśli Twoje nagrania powstają na laptopie albo na Androidzie, to porównanie już się skończyło.

Nic z tego nie jest ustępstwem przebranym za komplement. Jeśli te zdania opisują Twoją pracę, właściwym narzędziem jest Otter, a Kaseta będzie Cię irytować.

Co potrafi Kaseta, a czego nie potrafi Otter

• Nic nie wysyła. Nie ma wysyłki, bo nie ma serwera; nie ma konta, bo konto zakłada serwer, który wie, kim jesteś; nie ma synchronizacji czekającej na Wi-Fi. To nie ustawienie, to cały produkt.
• Działa przy wyłączonej sieci. Model mowy jest w aplikacji. Tryb samolotowy, piwnica, samolot, szpitalny korytarz — tekst i tak się pojawia.
• Nie ma licznika. Nikt nie liczy Twoich minut, bo minuty nic nas nie kosztują: obliczenia idą na sprzęcie, za który już zapłaciłeś.
• Transkrybuje 99 języków — to liczba silnika, nie interfejsu aplikacji — i każdy z nich tą samą drogą na urządzeniu.
• Można ją kupić raz. Zakup jednorazowy jest możliwy tylko dla programu, który nie jest co miesiąc winien rachunku za serwer.

Cena ma inny kształt, nie tylko inną liczbę

Otter to abonament z miesięcznym limitem transkrypcji. Ten model jest uczciwy co do tego, ile kosztuje utrzymanie usługi w chmurze — każda wysłana minuta to moc obliczeniowa, za którą ktoś płaci — i oznacza, że koszt trwa i rośnie wraz z tym, ile nagrywasz.

Darmowy plan Kasety nagrywa bez ograniczeń i transkrybuje pierwsze 5 minut każdego nagrania; samo nagranie nigdy nie zostaje przerwane, dźwięk leci dalej i czeka. Pro podnosi to do 3 godzin na nagranie, dokłada tryb wyższej dokładności i eksport plików ze znacznikami czasu, i kosztuje 19,99 € rocznie albo 39,99 € jednorazowo.

Liczb Ottera tu nie przytaczamy. Zmieniają się, a strona porównania, która myli cenę konkurenta, zasłużyła na reklamację — aktualne progi sprawdź na ich stronie z cennikiem.

Jak to sprawdzić, zamiast w to wierzyć

Ciekawe twierdzenie na tej stronie da się obalić, więc spróbuj je obalić. Włącz w telefonie tryb samolotowy i nagraj coś. Jeśli transkrypcja pojawi się przy wyłączonych modułach radiowych, nic nie zostało wysłane. Chcesz twardszego sprawdzenia — podłącz telefon do monitorowanej sieci i popatrz na ruch w trakcie transkrypcji. Tak się takie deklaracje weryfikuje i nie wymaga to naszego udziału.

Komu co pasuje

Otter pasuje zespołowi, który się spotyka; procesowi, w którym transkrypcje się udostępnia i przeszukuje; rozmowom, które trzeba nagrać bez Ciebie; i każdemu, kto potrzebuje oznaczania mówiących albo przeglądarki.

Kaseta pasuje lekarzowi dyktującemu notatki, prawnikowi albo psychologowi, którego nagrania nie mogą trafić do osób trzecich, studentce na wykładzie, dziennikarzowi chroniącemu źródło i każdemu, kogo zmęczyło płacenie za minutę za coś, co telefon i tak już potrafi.

Techniczne szczegóły są w tekście o tym, jak działa transkrypcja bez internetu, to samo porównanie z Nottą jest na stronie o Notcie, pełny przegląd opcji w alternatywach dla transkrypcji, a wersja tego argumentu dla polityk firmowych na stronie dla firm bez chmury.